ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

1. memccpy( )	2. memchr( )	3. memcmp( ) / memicmp( )
4. memcpy( )	5. memmove( )	6. memset( )

Ζ. MEMORY FUNCTIONS

1. memccpy( )

Τα πρωτότυπά της βρίσκονται στα <mem.h> και <string.h>:

void *memccpy( void *dest, void *source, unsigned char ch, unsigned count)

Αντιγράφει τα περιεχόμενα του τμήματος μνήμης που δείχνεται από τον pointer source, στο σημείο μνήμης που δείχνεται από τον pointer dest. Η διαδικασία αντιγραφής σταματάει είτε όταν count αριθμός bytes αντιγραφούν, είτε όταν συναντηθεί η πρώτη ομοιότητα με το ch.

Π.χ.: char str[20], out[20];

strcpy( str, “hello there”);

memccpy(out, str, ‘ ‘, 20);

Μετά την εκτέλεση του παραπάνω τμήματος κώδικα θα μεταφερθεί στον πίνακα out η τιμή hello, γιατί το κενό ‘ ‘ χρησιμοποιείται για έλεγχο stop.

2. memchr( )

Τα πρωτότυπά της βρίσκονται στα <mem.h> και <string.h>:

void *memchr( void *buffer, char ch, unsigned count)

Ψάχνει τον buffer για την πρώτη ομοιότητα του ch στους πρώτους count χαρακτήρες. Επιστρέφει έναν pointer στην πρώτη ομοιότητα του ch μέσα στον buffer ή έναν null pointer, αν το ch δε βρεθεί.

Π.χ.: #include<string.h>

Main( )

{

void *p;

p = memchr( “This is a test”, ‘ ‘ , 14);

printf ( ( char * ) p);

}

Θα εμφανίσει is a test στην οθόνη.

3. memcmp( ) / memicmp( )

Τα πρωτότυπά της βρίσκονται στα <mem.h> και <string.h>:

void *memcmp( void *buf1, void *buf2, unsigned count)

void *memicmp( void *buf1, void *buf2, unsigned count)

Η memcmp( ) συγκρίνει τους πρώτους count χαρακτήρες των πινάκων buf1 και buf2. Η σύγκριση γίνεται λεξικογραφικά. Η συνάρτηση επιστρέφει έναν ακέραιο ο οποίος ερμηνεύεται ως εξής:

Value <0 0 >0

Έννοια buf1<buf2 buf1=buf2 buf1>buf2

Η συνάρτηση memicmp( ) εκτελεί την ίδια λειγουργία με την memcmp( ), με τη διαφορά ότι τα κεφαλαία είναι ίσα με τα μικρά.

Π.χ.: #include <string.h>

main (int argc, char *argv[ ] )

{

int = outcome, len, 11, 12;

len = (11 = strlen(argv[1]))< (12= strlen(argv[2]))? 11:12;

outcome = memcmp (argv[1], argv[2], len);

if (!outcome) printf (“Equal”);

else if (outcome<0) printf(“1st less than 2nd”);

else printf( “1st greater than 2nd”);

}

Το παραπάνω πρόγραμμα δείχνει το αποτέλεσμα της σύγκρισης δύο command line arguments βρίσκοντας το μέγεθος του μικρότερου.

4. memcpy( )

Τα πρωτότυπά της βρίσκονται στα <mem.h> και <string.h>:

void *memcpy( void *dest, void *source, unsigned count)

Αντιγράφει count χαρακτήρες από το source στο dest. Η συνάρτηση επιστρέφει έναν pointer στο dest.

Π.χ.: #include <string.h>

#define SIZE 80

main( )

{

char buf1[SIZE], buf2[SIZE];

strcpy (buf1, “When the source…”);

mempcy (buf2, buf1, SIZE);

printf(buf2);

}

Το παραπάνω πρόγραμμα αντιγράφει το περιεχόμενο του buf1 στο buf2 και το εμφανίζει στην οθόνη.

5. memmove( )

Τα πρωτότυπά της βρίσκονται στα <mem.h> και <string.h>:

void *memmove( void *dest, void *source, unsigned count)

Αντιγράφει count χαρακτήρες από το source στο dest. Αν έχουμε array overlap, η αντιγραφή γίνεται κανονικά αντιγράφοντας τους σωστούς χαρακτήρες στο dest, αλλά αφήνοντας το source τροποποιημένο.

Π.χ.: #include <string.h>

#define SIZE 80

main( )

{

char str1[SIZE], str2[SIZE];

strcpy (str1, “Panathinaikos”);

memmove (str2, str1, SIZE);

printf(str2);

}

6. memset( )

Τα πρωτότυπά της βρίσκονται στα <mem.h> και <string.h>:

void *memset( void *buf, char ch, unsigned count)

Αντιγράφει το low-order-byte του ch στους πρώτους count χαρακτήρες του πίνακα buf.

Η συνάρτηση επιστρέφει buf. Η πιο γνωστή χρήση αυτής της συνάρτησης είναι για να αρχικοποιήσουμε ένα τμήμα της μνήμης σε κάποια γνωστή τιμή.

Π.χ.: memset (buf, ‘ \0 ’, 100);

memset (buf, ‘ x ‘ 10);

printf( ( char *) buf);

Το παραπάνω παράδειγμα πρώτα αρχικοποιεί τα 100 πρώτα bytes του πίνακα που δείχνεται από το buf, και έπειτα θέτει τα 10 πρώτα bytes στην τιμή ‘x’ και εμφανίζει το string “ xxxxxxxxxx”.

Όπως βλέπουμε, η αρχικοποίηση των 100 πρώτων bytes γίνεται με τη χρήση του \ 0 = NULL.